پورشه Macan EV یک پورشه‌ی واقعی است. ما قول می‌دهیم!

Macan EV نه اولین خودروی برقی پورشه هست و نه اولین شاسی‌بلند کامپکت اون، با این حال سوالاتی در مورد اصالت اون باقی مونده. به هر حال، Macan با موتور احتراق داخلی، کمترین خودروی مورد علاقه‌ی علاقه‌مندان این برند هست، و همون علاقه‌مندان هم برای گرم شدن به خودروهای برقی کند عمل کردن. یک رانندگی خوب با پورشه Macan EV مدل ۲۰۲۵ و نگاهی به مشخصات ساخت اون، بیش از حد کافیه تا تأیید کنه که این خودرو واقعاً یک پورشه‌ی اصیله.

خودروهای پورشه اول از همه حول محور تجربه‌ی رانندگی طراحی می‌شن. از ارزان‌ترین تریم تا گران‌ترین توی هر مدل، یک ثبات توی تجربه وجود داره که هیچ خودروساز دیگه‌ای ارائه نمی‌ده. این مدل هم استثنا نیست.

تنها ایرادی که داوران شاسی‌بلند سال ما می‌تونستن به رانندگی اون بگیرن این بود که گاهی اوقات بیش از حد آسونه. توی پیست تست بسته‌ی ما و با کنترل پایداری توی ملایم‌ترین حالت ممکن، Macan EV درخشان عمل می‌کنه. هندلینگ اون مثل یک تایکان (Taycan) قد بلنده، توی خروج از پیچ قدرت رو به موتور عقب فشار می‌ده و کمی اوراستیر (Oversteer) با اعمال گاز رو فراهم می‌کنه.

اگه مثل یک پورشه باهاش رانندگی کنید، هیچ شکی توی ذهنتون باقی نمی‌مونه. این توی سرعت‌های دنیای واقعی هست که بعضی از داوران ما احساس کردن این اثر از بین می‌ره. چنین شیطنت‌های عقب‌گردی توی جاده‌های عمومی غیرمسئولانه هست، که جذابیت رو به طور قابل توجهی کاهش داد.

این‌ها واقعاً مسائل کوچکی هستن. مشکل اصلی توی مشخصات ساخت بود. پورشه به خاطر اختیاری کردن همه‌چیز و دریافت هزینه‌ی زیاد برای هر کدوم، معروفه، اما با توجه به اختلاف قیمت عظیم بین Macan با موتور احتراق داخلی و مدل برقی، ما انتظار کمی بیشتر برای پولمون رو داریم.

Macan برای کسانی که تازه وارد این برند شدن جذابه، افرادی که می‌پرسن چرا یک هوندا سیویک سیستم حفظ مرکز خط استاندارد داره اما پورشه جدیدشون نداره. یا چرا آفتاب‌گیرها کشیده نمی‌شن. یا چرا، با قیمت بیش از ۱۰۰,۰۰۰ دلار، دوربین ۳۶۰ درجه هزینه‌ی اضافی داره. یا چرا حالت رانندگی تک پدال مثل تسلا نداره.

با این حال، پول شما فقط برای عملکرد و آپشن‌ها هزینه نمی‌شه. نکته‌ی برجسته‌ی این خودرو به عنوان یک خودروی برقی، سرعت شارژ فوق‌العاده‌ی اونه؛ که توی ۱۵ دقیقه تا ۱۷۵ مایل برد رو اضافه می‌کنه و توی فقط ۲۲ دقیقه از ۵ تا ۸۰ درصد شارژ می‌شه. برد رانندگی ۲۸۸ تا ۳۰۸ مایلی طبق رتبه‌ی EPA با توجه به عملکرد، قابل قبوله، و نتایج تست برد سفر جاده‌ای ما – ۲۷۷ و ۲۸۲ مایل – رضایت‌بخش هستن.

با این حال، مشکلات جزئی باقی می‌مونن. بسته‌بندی یک مجموعه‌ی ترکیبی از خوبی و بدیه، با درهای عقب که نسبتاً کوچک هستن و فضای سرنشین عقب شبیه غار هست. از طرف دیگه، یک صندوق جلویی داره، شاهکاری که بسیاری از خودروسازان نتونستن بهش دست پیدا کنن. توی انتهای دیگه، دید از شیشه‌ی عقب بسیار کمه. همچنین از بعضی زوایا کمی شبیه یک فولکس‌واگن نیو بیتل فانتزی به نظر می‌رسه.

بعد هم مسائل کاربردی وجود داره. ما چیزهای زیادی رو توی خوشه‌ی ابزار دیجیتال با قابلیت تنظیم بالا دوست داشتیم، و از بهبودهای رابط کاربری اطلاعات و سرگرمی راضی هستیم. دستگیره‌های روی کنسول مرکزی خوب هستن، اما دسترسی به هر چیزی نزدیک اون‌ها – نوشیدنی‌ها توی جا لیوانی، گوشی‌ها توی محفظه‌ی زیر کنترل‌های تهویه – رو به طور غیرضروری سخت می‌کنن.

ما اینجا داریم به دنبال جزئیات کوچک می‌گردیم، اما اینطوریه که فینالیست‌های واقعاً قوی رو از برنده‌ی شاسی‌بلند سال جدا می‌کنیم. سوالی که داوران ما در پایان رقابت باهاش روبرو بودن این بود که آیا ایرادات این پورشه به طور قابل توجهی از نظر کمیت یا شدت بیشتر از ایرادات سایر فینالیست‌ها بوده یا نه.

لینک منبع